Informatie over de waterpijptabak:

De basis van de waterpijp-tabak is bekend als melasse en is een mengsel van tabak uit de internationale productie. Deze compositie met de toevoeging van suiker om de specifieke smaak.
Begin van de negentiende eeuw begon het gebruik van Molasse in Egypte. De Ottomanen brachten de beroemde "Tombak" uit Turkije. Dit is de tabak, zoals het wordt geteeld in Turkije en Iran.
De nu bekende tabak met melasse is gemaakt in de Arabische regio als volgt. Er wordt gezegd dat een Egyptische was bij het avondeten. Hij had een populair dessert gemaakt van brood en stroop van suikerriet. Toen hij morste, viel er een paar druppels van zijn desserts op de brandende tabak, had hij een idee. Hij probeerde verbinding te maken met deze tabak stroop en daarmee de basis gelegd voor het waterpijp tabak van vandaag. De toevoeging van deze siroop gaf de tabak een heel speciale smaak. De tabak producenten en handelaren nam deze methode en  kennis die in toenemende mate populair geworden. Zij gaven de namen van de producten van de natuur, omdat de consumenten meestal boeren waren. Mid-jaren tachtig begon een Egyptische bedrijf met de productie van een nieuwe waterpijptabak. Het doel was om de nicotine en teer te verminderen. Zij gaven in verschillende smaken, zoals appel-en andere vruchten. Het doel was om iedereen aan de waterpijp te brengen omdat sigaretten roken eenmaal schadelijker was, want dit was nu minder schadelijk. Deze nieuwe Molasse verspreid over de hele wereld en maakte de waterpijp wat het nu is.